|
|
Hier zijn ze dan: mijn behaalde medailles (goud, zilver en brons)
|
|
|
Na het etentje in de Mc Donalds namen we afscheid van onze Waalse vrienden. Het afscheid viel zwaar. We hadden ons super goed geamuseerd. Nog snel enkele foto’s gemaakt als aandenken aan de geweldige tijd in Vichy.
Wij besloten om nog eens terug te keren naar de boom die gepland werd als aandenken aan de spelen. Het was een kippenvel moment. Al de lintjes die wapperden in de boom, het was mooi. En ja hoor, ook hier hebben we weer enkele leuke foto’s gemaakt.
Met z’n allen trokken we de namiddag door de straten van Vichy. Er waren zoveel winkels. Het was toch wel vermoeiend en de lange dagen zaten in onze kleren. Een stevige maaltijd was welkom.
Samen met onze noorderbuur Bas, trokken we naar een pizza tent. Ieder bestelde wat wils, het was overheerlijk. De avond was ook deze keer geslaagd. |
|
|
Atlethiek en sluitingsgala |
|
Een supportersdag was het voor ons vandaag. Door het warme weer en de vermoeidheid hebben we besloten om te passen voor de atletiek. Normaal zouden we de 100m sprint en eventueel de 4x100m relay meelopen.
Na het atletiek gebeuren, was er een kleine optocht op de atletiek baan. Alle landen werden bedankt voor hun deelname. Er werd ook een boom gepland. Dit moment is niet te beschrijven. Het zal altijd een blijvende herinnering zijn aan deze Europese Spelen te Vichy. Iedere aanwezige mocht een ‘gekleurd’ lintje rond de boom binden, als aandenken en als bedankt aan hun donor. Er vloeiden zelfs tranen bij sommige.
Na een welverdiende koele douche werden we verwacht op het galadiner. De laatste avond samen. Tijdens de maaltijd werd er opgetreden door een plaatselijke folkgroep. De sfeer zat er meteen in. Even de beentjes losgooien en de boel werd stilgelegd. Veel te vroeg, want de ambiance was echt super. De nacht was nog vroeg, dus besloten we met een kleine groep van jongeren nog een terrasje te doen. Na enkele cafés was er eindelijk nog eentje open.
Phie, Bas, Bob, Pascal, Vincent en Lasse (transplant van Denemarken) bedankt voor de super avond. Het was echt gezellig. De perfecte afsluiter van onze dagen op de Europese Spelen.
Vrienden voor het leven kan je dit wel noemen. Op zo'n korte tijd leer je mekaar kennen. Het was fantastisch. |
|
|
Eindelijk was het zover. De dag waarvoor ik naar de Europese spelen was aangebroken. Na een stevig ontbijt, trokken we met de bus naar het terrein waar de badminton gespeeld werd.
Na een opwarming, gingen de matchen beginnen. Daar kwamen de zenuwen en om het nog erger te maken, kwamen eerst de mannen aan de beurt. Na het lange wachten was het zover. De tegenstand was dit jaar super zwaar. Mijn eerste match won ik vrij makkelijk met 21 – 6 tegen Groot - Brittanië. Mijn tweede match speelde ik tegen Zweden. Deze bleef maar duren. De punten gingen gelijk op. Maar het was zo zwaar dat ik het niet kon afmaken. Ik was zo teleurgesteld in mezelf. Voor mijn derde match kwam ik uit tegen Finland, Mila. Ook in deze match gingen de scores gelijk op. Maar uiteindelijk moest ik de duimen leggen voor mijn sterke tegenstander. Eerlijk gezegd, ik had in de drie matchen redelijk goed gespeeld, maar door de zenuwen en de spanningen, kon ik het niet afmaken. De tegenstand was dit jaar dan ook zwaar.
Na het middageten was het de beurt voor dubbel spel. Hierin namen Stephanie en ik ook deel. We hadden beide ons uiterste best gedaan om voor de gouden medaille te strijden. Het waren vermoeiende matchen. We behaalde een zilveren medaille. |
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 9 van 10 |
Sport na transplantatie 
