Wereldspelen voor getransplanteerden

Sinds 1978 vinden om de twee jaar (na 1986 werd overgestapt op de oneven jaren) de World Transplant Games plaats.
Deze wereldspelen voor getransplanteerden staan open voor alle orgaan- getransplanteerden uit de landen die zijn aangesloten bij de World Transplant Games Federation (WTGF).

Het zijn in feite de wereldkampioenschappen voor mensen die een orgaantransplantatie hebben ondergaan.

Historiek

Wat in 1978 klein begon in Portsmouth met 98 deelnemers uit tien landen (Nederland was één van de pioniers), groeide al snel uit tot een grootschalig evenement met 64 landen en circa 1500 deelnemers. Door de snelle groei kwamen er ook problemen. Zo kon in 1986 de Amerikaanse stad Colorado de financiering niet rond krijgen en gingen de Wereldspelen niet door. De Duitse transplantatievereniging zorgde voor een pleister op de wonde door de West-Europese landen uit te nodigen voor een vervangende “Olympiade” in Essen. Dit is de reden geweest dat in 1987 in Innsbrück de World Transplant Games Federation werd opgericht die strenge regels aan kandidaat-landen stelde om de spelen te mogen organiseren.

Tegenwoordig

Nu zijn de World Transplant Games uitgegroeid tot het grootste sportevenement voor mensen die een donororgaan hebben ontvangen. De deelnemers groeien tot enkele duizenden uit wel 70 verschillende landen. De World Transplant Games vinden in 2009 in Australië plaats en is dan toe aan zijn 17e editie.


De WTGF (World Transplant Games Federation) heeft enkele zeer belangrijke doelstellingen;

• In de eerste plaats dienen de wereldspelen om de donorwerving wereldwijd te stimuleren.
• Niet alleen in België is er een enorm tekort aan orgaandonoren, het is een probleem dat in de meeste landen van de wereld een grote rol speelt. Door te laten zien dat mensen, ná een transplantatie, over het algemeen weer op niveau kunnen sporten (en dus in feite ook weer volledig in de maatschappij kunnen terugkeren), wordt nadruk gelegd op de kwaliteit van leven na een dergelijke ingreep.
• Publiciteit rondom de Spelen is dus van levensbelang voor al diegenen voor wie een orgaantransplantatie noodzakelijk is.
• Daarnaast is het zeer belangrijk dat wachtende lotgenoten een hart onder de riem wordt gestoken.
  Door hen te laten zien wat een enorm verschil er kan zijn tussen bijvoorbeeld een leven met dialyseren en dat na een niertransplantatie.
  Voor hart-, lever- en longpatiënten breekt na de onheilsboodschap een moeilijke en emotionele tijd aan.
  Hun levensverwachting is beperkt geworden. Voor hen is een transplantatie zelfs het verschil tussen leven en dood.
  De WTG hoopt hen te stimuleren om de moed niet op te geven.

Tot ongeveer 1965 overleed het merendeel van de patiënten dat aan een chronische orgaanziekte leden. Patiënten met een acute nierstoornis konden weliswaar door middel van haemodialyse worden gered; een continue dialysebehandeling was tot dan toe niet mogelijk.
Hart-, long- en leverpatiënten hadden geen enkel positief vooruitzicht.

Daar is de laatste decennia spectaculaire verbetering in gekomen. De functie van het zieke orgaan kan worden vervangen door transplantatie van een donororgaan. Niertransplantatie is een algemeen geaccepteerde behandelingsmethode. Ook hart-, long- en levertransplantaties zijn inmiddels gewoon geworden.

De laatste jaren zijn er (allogene) beenmerg en gecombineerd hart-, long-, en lever- transplantaties bijgekomen.

Al deze getransplanteerden komen in principe in aanmerking voor deelname aan de WORLD TRANSPLANT GAMES